Deze instrumental schreef ik als eerbetoon aan vintage country en Amerikaanse honky tonk, met een knipoog naar spelers als Jim Campilongo en Chet Atkins. De licks zijn luchtig en maken veel gebruik van hybrid picking en string bends die het geluid van een pedal steel benaderen. Het draaien aan de stemknop aan het einde is zo’n typische telecaster-gekkigheid die er gewoon bij hoort.